راهنمای جامع حداقل حقوق، هزینه های زندگی و شرایط کار در کانادا - باتسک

اگر علاقمند به سفر با بهترین تورهای کانادا هستید با ما همراه شوید، با مجری مستقیم تور کانادا از تورنتو، مونترال و ابشار نیاگارا دیدن کنید و بهترین تجربه سفر را داشته باشید.

حداقل دستمزد در کانادا

یکی از نکات کلیدی در مورد سیستم حقوقی کانادا این است که حداقل دستمزد در سطح استانی و منطقه‌ای تعیین می‌شود و هر استان قوانین مختص به خود را دارد. علاوه بر این، یک حداقل دستمزد فدرال نیز وجود دارد که برای کارکنان بخش‌های تحت نظارت دولت فدرال (مانند بانک‌ها، شرکت‌های حمل‌ونقل بین استانی، مخابرات و خدمات پستی) اعمال می‌شود. حدود 6٪ از نیروی کار کانادا تحت پوشش قوانین فدرال هستند.

حداقل دستمزد فدرال: از اول آوریل 2024، حداقل دستمزد برای کارکنان تحت نظارت فدرال به 17.30 دلار کانادا در ساعت افزایش یافته است. اگر حداقل دستمزد استانی بالاتر از نرخ فدرال باشد، کارفرما موظف به پرداخت مبلغ بالاتر است.

در جدول زیر، نرخ حداقل دستمزد در استان‌ها و مناطق مختلف کانادا آورده شده است. این ارقام به طور منظم، معمولاً سالانه، بر اساس نرخ تورم بازبینی می‌شوند.

قوانین خاص حداقل دستمزد برای گروه‌های مختلف کارگران

علاوه بر نرخ عمومی، برخی استان‌ها قوانین و نرخ‌های خاصی برای دسته‌های ویژه‌ای از کارگران دارند.

• دانشجویان (Students): در انتاریو و آلبرتا، برای دانشجویان زیر 18 سال که ساعات محدودی کار می‌کنند، نرخ حداقل دستمزد کمتری اعمال می‌شود. در اکثر استان‌های دیگر مانند بریتیش کلمبیا و کبک، نرخ جداگانه‌ای وجود ندارد.
• کارگران بخش خدمات که انعام دریافت می‌کنند (Tipped Employees): کبک تنها استانی است که برای این کارگران نرخ کمتری (12.60 دلار از می 2024) دارد. در سایر استان‌ها مانند انتاریو، این نرخ حذف شده و کارفرمایان موظف به پرداخت حداقل دستمزد عمومی هستند.
• کارگران خانگی (Homeworkers/Domestic Workers): برخی استان‌ها مانند انتاریو، بریتیش کلمبیا و آلبرتا نرخ‌های روزانه یا ماهانه خاصی برای این دسته از کارگران تعیین کرده‌اند.
• شاغلان در اقتصاد گیگ (Gig Economy): بریتیش کلمبیا از سپتامبر 2024، حداقل دستمزد 20.88 دلاری برای هر ساعت "زمان تعامل" برای کارگران پلتفرم‌های دیجیتال تعیین کرده است که 120٪ حداقل دستمزد عمومی است.

هزینه‌های زندگی در کانادا

هزینه زندگی در کانادا به شدت به شهر، استان و سبک زندگی شما بستگی دارد. شهرهای بزرگی مانند ونکوور و تورنتو به مراتب گران‌تر از شهرهای کوچک‌تر یا شهرهایی مانند مونترال هستند.

1. هزینه‌های ماهانه زندگی (اجاره‌نشینی)

• برای یک فرد مجرد: هزینه‌های ماهانه شامل اجاره، خوراک، حمل‌ونقل و سایر موارد در شهرهای گران مانند تورنتو و ونکوور می‌تواند به 3,000 تا 3,500 دلار برسد، در حالی که در شهرهای مقرون‌به‌صرفه‌تر مانند مونترال و کلگری این رقم کمتر است.
• برای یک خانواده چهار نفره: هزینه‌ها به طور قابل توجهی بالاتر است. بزرگترین بخش هزینه‌ها را مسکن و مراقبت از کودک تشکیل می‌دهد. هزینه ماهانه در تورنتو و ونکوور می‌تواند بین 6,000 تا بیش از 12,000 دلار باشد، در حالی که در مونترال به دلیل یارانه‌های دولتی برای مسکن و مراقبت از کودک، این رقم می‌تواند بین 4,000 تا 8,000 دلار باشد.

2. هزینه خرید مسکن و شرایط وام (مورگیج) در سال 2024

خرید خانه بخش مهمی از هزینه‌های بلندمدت است.

• متوسط قیمت خرید:

  • ونکوور: گران‌ترین بازار مسکن را دارد. متوسط قیمت یک خانه حدود 1.2 میلیون دلار و یک کاندو (آپارتمان) حدود 770 هزار دلار است.
  • تورنتو: بازاری بسیار گران دارد. متوسط قیمت یک کاندو بین 650 تا 680 هزار دلار و خانه‌های مستقل از 890 هزار دلار شروع می‌شود.
  • مونترال: گزینه‌ای بسیار مقرون‌به‌صرفه‌تر است. متوسط قیمت یک خانه حدود 490 هزار دلار و یک کاندو حدود 360 هزار دلار است.

• شرایط دریافت وام مسکن (مورگیج):

  • حداقل پیش‌پرداخت (Down Payment):
    • برای املاک تا 500 هزار دلار: 5٪.
    • برای املاک بین 500 هزار تا 1 میلیون دلار: 5٪ برای 500 هزار دلار اول و 10٪ برای مابقی.
    • برای املاک 1 میلیون دلاری و بیشتر: 20٪.
    • اگر پیش‌پرداخت کمتر از 20٪ باشد، خریدار ملزم به تهیه بیمه وام مسکن است. افراد غیرمقیم معمولاً به پیش‌پرداخت حداقل 35٪ نیاز دارند.
  • درآمد سالانه مورد نیاز: بانک‌ها توانایی بازپرداخت شما را بر اساس دو نسبت کلیدی ارزیابی می‌کنند: هزینه‌های مسکن نباید از 35٪ درآمد ناخالص شما و کل بدهی‌ها نباید از 42٪ درآمد ناخالص شما تجاوز کند. برای خرید یک خانه با قیمت متوسط در تورنتو به درآمد سالانه حدود 197,000 دلار و در ونکوور به بیش از 250,000 دلار نیاز است، در حالی که این رقم برای مونترال حدود 100,000 دلار تخمین زده می‌شود.

مقایسه درآمد با هزینه‌های زندگی

• آیا می‌توان با حداقل حقوق زندگی کرد؟ درآمد ماهانه ناخالص حاصل از کار تمام‌وقت با حداقل دستمزد (حدود 3,000 دلار) به سختی هزینه‌های اولیه یک فرد مجرد در شهرهای بزرگ را پوشش می‌دهد و فضایی برای پس‌انداز باقی نمی‌گذارد.
• درآمد مورد نیاز برای یک زندگی راحت: برای یک زندگی راحت خانوادگی در تورنتو و ونکوور، به درآمد سالانه ناخالص بین 90,000 تا بیش از 150,000 دلار نیاز است. در مونترال، این رقم می‌تواند از 70,000 دلار شروع شود.

شرایط کار و حقوق کارگران در کانادا

قوانین کار در کانادا عمدتاً در سطح استانی تعیین می‌شود و حدود 94٪ از نیروی کار را پوشش می‌دهد. در ادامه، جنبه‌های کلیدی شرایط کار مقایسه شده است.

1. ساعات کاری، اضافه‌کاری و استراحت

2. انواع مرخصی‌های قانونی

• مرخصی سالانه (Vacation): معمولاً از 2 هفته شروع شده و پس از چند سال سابقه کار به 3 هفته یا بیشتر افزایش می‌یابد.
• تعطیلات رسمی (Public Holidays): تعداد روزها در استان‌ها متفاوت است (مثلاً بریتیش کلمبیا 11 روز، انتاریو 9 روز).
• مرخصی استعلاجی (Sick Leave): تفاوت‌ها چشمگیر است. کارکنان فدرال 10 روز با حقوق، در بریتیش کلمبیا 5 روز با حقوق، در کبک 2 روز با حقوق و در انتاریو 3 روز بدون حقوق مرخصی استعلاجی دارند.
• مرخصی زایمان و والدین (Maternity/Parental Leave): این مرخصی بدون حقوق است اما والدین می‌توانند از بیمه اشتغال (EI) مزایا دریافت کنند. کبک برنامه مستقل و سخاوتمندانه‌تر QPIP را دارد که مزایای بیشتری نسبت به سایر استان‌ها ارائه می‌دهد.

3. حفاظت در برابر تبعیض شغلی

قانون حقوق بشر کانادا و قوانین استانی، تبعیض در محیط کار را بر اساس زمینه‌های زیر ممنوع کرده‌اند :

• نژاد، رنگ پوست، قومیت
• مذهب، سن، جنسیت (شامل بارداری)
• گرایش جنسی، هویت جنسیتی
• وضعیت تاهل یا خانوادگی
• معلولیت (جسمی یا ذهنی)
• سابقه کیفری (در صورت عفو)

اگر فردی معتقد باشد مورد تبعیض قرار گرفته، می‌تواند به کمیسیون حقوق بشر استانی شکایت کند. این فرآیند شامل ثبت شکایت (معمولاً ظرف 6 ماه تا یک سال)، میانجی‌گری و در صورت لزوم، جلسه دادرسی رسمی است.

4. بهداشت و ایمنی شغلی (OH&S)

کارفرمایان قانوناً موظفند محیط کاری ایمن فراهم کنند. مسئولیت‌های کلیدی آن‌ها شامل آموزش کارگران، تأمین تجهیزات حفاظت فردی (PPE) و تشکیل کمیته‌های ایمنی در محیط‌های کاری با بیش از 20 کارمند است.

• حق امتناع از کار ناایمن: کارگران در تمام استان‌ها حق دارند از انجام کاری که به طور منطقی آن را برای خود یا دیگران خطرناک می‌دانند، امتناع کنند. کارفرما نمی‌تواند کارگر را به دلیل استفاده از این حق تنبیه یا اخراج کند.

5. قوانین خاتمه کار (اخراج بدون دلیل موجه)

• دوره اخطار (Notice Period): کارفرما باید قبل از اخراج، به کارمند اخطار کتبی بدهد یا معادل حقوق آن دوره را پرداخت کند. مدت این دوره بر اساس سابقه کار، از یک هفته تا هشت هفته متغیر است.
• پرداخت پایان کار (Severance Pay): این مبلغی علاوه بر دوره اخطار است و برای جبران از دست دادن سابقه پرداخت می‌شود.
  • سطح فدرال: کارمندان با بیش از 12 ماه سابقه، مستحق دریافت 2 روز حقوق به ازای هر سال کارکرد هستند.
  • انتاریو: سخاوتمندانه‌ترین قوانین را دارد. کارمندان با 5 سال سابقه یا بیشتر در شرکت‌هایی با حقوق و دستمزد سالانه بالای 2.5 میلیون دلار، مستحق دریافت یک هفته حقوق به ازای هر سال کارکرد (تا سقف 26 هفته) هستند.
  • بریتیش کلمبیا و کبک: مفهوم "Severance Pay" جداگانه مانند انتاریو وجود ندارد و جبران خسارت عمدتاً از طریق دوره اخطار (که در بریتیش کلمبیا "غرامت پایان کار" نامیده می‌شود) صورت می‌گیرد.
• نکته: در صورت اخراج به دلیل "تخلف جدی" (Just Cause)، کارفرما ملزم به ارائه اخطار یا پرداخت پایان کار نیست.

خلاصه

این گزارش نشان می‌دهد که هرچند کانادا فرصت‌های شغلی و کیفیت زندگی بالایی را ارائه می‌دهد، اما برنامه‌ریزی مالی دقیق و آگاهی از حقوق برای موفقیت در این کشور حیاتی است.

• حداقل دستمزد و هزینه‌ها: حداقل دستمزد در سطح استانی تعیین می‌شود و به تنهایی برای پوشش هزینه‌های زندگی در شهرهای بزرگ کافی نیست. هزینه زندگی، به ویژه مسکن (چه اجاره و چه خرید)، در ونکوور و تورنتو بسیار بالاست. مونترال به دلیل هزینه‌های پایین‌تر مسکن و مراقبت از کودک، گزینه‌ای مقرون‌به‌صرفه‌تر برای خانواده‌هاست.
• درآمد لازم: برای داشتن یک زندگی راحت خانوادگی در تورنتو و ونکوور، به درآمد سالانه بالای 90,000 دلار نیاز است، در حالی که در مونترال این رقم می‌تواند از 70,000 دلار شروع شود.
• حقوق اساسی کارگران: قوانین کار استانی تفاوت‌های مهمی دارند. آگاهی از این تفاوت‌ها در زمینه ساعات کاری، اضافه‌کاری و به ویژه انواع مرخصی (مانند مرخصی استعلاجی با حقوق در بریتیش کلمبیا در مقابل بدون حقوق در انتاریو) ضروری است.
• حمایت‌های قانونی: کارگران در کانادا از حمایت‌های قانونی قوی در برابر تبعیض شغلی و محیط کار ناایمن برخوردارند. همچنین قوانین مشخصی برای خاتمه کار وجود دارد که حقوق کارمندان را در زمان اخراج تضمین می‌کند، به ویژه در انتاریو که قوانین سخاوتمندانه‌ای برای پرداخت پایان کار دارد.

در نهایت، برای مهاجران جدید، انتخاب شهر محل زندگی با توجه به بودجه، فرصت‌های شغلی و شرایط خانوادگی، و همچنین تلاش برای کسب مهارت‌هایی که منجر به درآمد بالاتر از حداقل دستمزد می‌شود، کلید یک انتقال موفق به زندگی در کانادا خواهد بود.